«مردی با نام‌های متعدد» منتشر شد؛ سفر جدید و بازیگوشانه گئورگی گوسپودینوف در دنیای ادبیات
گئورگی گوسپودینوف، نویسنده برجسته بلغارستانی و برنده جایزه معتبر بوکر بین‌المللی که آثارش در ایران نیز با استقبال چشمگیر و محبوبیت فراوانی روبه‌رو شده است، با کتاب جدید و جذاب خود بازگشته است.
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، این مجموعه داستان کوتاه با عنوان «مردی با نام‌های متعدد» (The Man With Many Names) با ترجمه انگلیسی آنجلا رودل، ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۰ آبان ۱۴۰۵) توسط انتشارات W&N روانه بازار کتاب شده است تا بار دیگر دل شیفتگان ادبیات داستانی جهان را با خود همراه کند.
این اثر تازه شامل ۴۰ داستان کوتاه است که از دو مجموعه پیشین این نویسنده به زبان بلغاری گردآوری و بازآفرینی شده‌اند. گوسپودینوف در این کتاب نیز مانند شاهکار جهانی‌اش «پناهگاه زمان»، با سبکی سرشار از تخیل کودکانه اما عمیق، بازیگوشی کلامی و گرمای روایی، به سراغ کلیدی‌ترین دغدغه‌های بشر رفته است: کودکی، هزارتوهای پیچ در پیچ زبان، و مرز باریک میان خیال و واقعیت. فضای داستان‌ها طیف وسیعی را در بر می‌گیرد؛ از رئالیسم پساکمونیستی و گزنده گرفته تا تمثیل‌های تجربی و فانتزی‌های خیره‌کننده‌ای که در جهان‌هایی ناآشنا و غریب جریان دارند.
یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های ساختاری در آثار گوسپودینوف، تمایل او به گفتگوی مستقیم با مخاطب و هدایت هوشمندانه او در لابه‌لای لایه‌های روایت است. برای نمونه، در داستان تأثیرگذار و فراموش‌نشدنی «وایشای کور» — که پیش‌تر انیمیشن اقتباسی آن نیز نامزد جایزه اسکار شده بود — نویسنده داستان دختری را روایت می‌کند که با یک چشم به آینده می‌نگرد و با چشم دیگر به گذشته؛ اما این ایده فانتزی را به مساله‌ای کاملاً انسانی و جهانی تبدیل می‌کند و به ما یادآور می‌شود که همه ما انسان‌ها به نوعی در حال خیره‌شدن به زمان‌های ازدست‌رفته یا نیامده هستیم. همچنین در داستان‌هایی نظیر «روح کریسمس یک خوک» یا «هشت دقیقه و نوزده ثانیه»، با تلفیقی هنرمندانه از طنز تلخ، فلسفه مرگ و زندگی و زیبایی‌شناسیِ لحظات پایانی جهان روبه‌رو می‌شویم.
در مؤخره این کتاب، گوسپودینوف با فروتنی از «بورخس و مادربزرگش» به عنوان دو تأثیرگذار اصلی در شکل‌گیری جهان ذهنی خود یاد می‌کند. ردپای بزرگانی چون خورخه لوئیس بورخس، پل استر، ولادیمیر ناباکوف و میلان کوندرا در سراسر این اثر به چشم می‌خورد، با این حال نویسنده جهان‌سازی و منطق ویژه خود را دارد؛ جهانی که در آن قطارها، گوش‌ها، گل‌ها، ارواح و شخصیت مرموزی به نام «گوستین» (که مخاطبان او را از «پناهگاه زمان» به یاد دارند) در کنار یکدیگر مجمعی از شگفتی‌ها را خلق می‌کنند. روایت‌های او به ما یادآوری می‌کنند که «گفتن داستان‌های شخصی، تنها حرکتی است که پایان اجتناب‌ناپذیر بازی زندگی را به تعویق می‌اندازد.»
پیش از این نیز آثار متعددی از او با ترجمه فارسی در بازار کتاب ایران منتشر شده و سهم بسزایی در جلب توجه کتاب‌خوانان ایرانی داشته‌اند از جمله این کتاب‌ها می‌توان به رمان طبیعی، مرگ و باغبان، پناهگاه زمان (برنده بوکر بین‌المللی ۲۰۲۳)، فیزیک اندوه و داستان‌هایی دیگر اشاره کرد.
