سیاست

تصمیم استراتژیک امام(ره) در سال ۶۷ و پایان جنگ

ترامپ، نتانیاهو، براندازان، رانت‌جویان و ضد انقلاب همه و همه از خلاءهای منطقه‌الفراغ بین حکومت و دولت استفاده می‌کنند و مدام جمهوری اسلامی را دو راهی تصمیم‌گیرهای متعارض قرار می‌دهند و این شکاف را عمیق‌تر و عریض‌تر می‌کنند.

عباس آخوندی در یادداشتی توئیتری نوشت:

ترامپ، نتانیاهو، براندازان، رانت‌جویان و ضد انقلاب همه و همه از خلاءهای منطقه‌الفراغ بین حکومت و دولت استفاده می‌کنند و مدام جمهوری اسلامی را دو راهی تصمیم‌گیرهای متعارض قرار می‌دهند و این شکاف را عمیق‌تر و عریض‌تر می‌کنند.
دو راه‌کار بیشتر وجود ندارد.

یا حکومت دولت را منحل کند و خودش تمام مسوولیت را بر عهده بگیرد؛ راه‌کار برادر محسن در ۱۳۶۷ و یا پشتیبانی تمام عیار حکومت از دولت و عدم اتخاذ هرگونه تصمیمی که دولت امکان اجرای آن را نداشته باشد.

در سال ۱۳۶۷ امام (ره) راهکار دوم را اتخاذ کردند و مهندس موسوی را به عنوان رییس ستاد فرماندهی کل منصوب کردند. و نتیجه آن پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شد.

حال تصورکنید که اگر امام پیشنهاد مخرب برادر محسن مبنی بر تحویل دولت به نظامیان را اجرا کرده بود، آیا جنگ‌ در ۱۳۶۷ به اتمام می‌رسید؟

آیا ایران در معرض تجزیه قرار نمی‌گرفت؟ آیا امکان سقوط حاکمیت وجود نداشت؟

اکنون نیز پیش از برداختن به هر پیشنهادی ابتدا باید نظام شناخت مساله و فرایند تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در درون حاکمیت اصلاح گردد. وگرنه بحث‌های ما آب در هاون‌ کوبیدن است.

۳۱۲۱۱

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا