کوروش زارعی؛ نجیب‌زاده‌ای از تبار نخل و صحنه/ او عقیده را به شعار آلوده نکرد
رفتن کوروش زارعی، جنس دیگری از حسرت را بر دل نشاند؛ حسرت از دست دادن تکیه‌گاهی که هنر را به ابتذال نفروخت و عقیده را به شعار آلوده نکرد.
در روزگاری که مرزهای میان «ذوق احساسی» و «تخصص آکادمیک» مخدوش می‌شود و گاه تعهد دینی در هنر به سطحی‌نگری تعبیر می‌گردد، کوروش زارعی پدیده‌ای متمایز و تماشایی بود. او پیش از هر عنوانی، فرزند اصیل خاک صحنه و دانش‌آموخته هنرهای نمایشی بود؛ مردی که صحنه را با درام می‌شناخت. اگر به نمایش مذهبی و آیینی دل‌بسته بود، این دلبستگی محصول تعصبی کور یا هیجانی زودگذر نبود؛ بلکه استدلالش برای تئاتر دینی، ریشه در فهم عمیق ساختار، اسطوره، تاریخ نمایش و قابلیت‌های دراماتیک آیین‌های شیعی و ایرانی داشت.
مرحوم زارعی هرگز خود را محدود به پایتخت و تئاتر سالن‌های لوکس نکرد. او با راه‌اندازی و گسترش جریان «تئاتر بچه‌های مسجد» و حضور مستمر در استان‌ها و مناطق محروم، هنر نمایش را به میان مردم کوچه و بازار برد و باور داشت که تئاتر باید در رگ‌های جاری جامعه بجوشد.
کوروش زارعی با افتخار به هویت ایرانی خود می‌بالید. او از تبار نخل‌های صبور و آفتاب داغ میناب بود؛ با همان صفا و لهجه گرم جنوبی که هیچ‌گاه رنگ نباخت. برای او، حب وطن و ارادت به اهل‌بیت(ع) دو چشمه بودند که در یک رودخانه زلال به نام «عزت این آب و خاک» جاری می‌شدند. هدف غایی‌اش پایداری ایران و شکوه هنرمندان نجیبش بود؛ به‌ویژه در ارتباط با جوانان و نسل نویی که او پدروار دستشان را گرفت و از مساجد و شهرستان‌ها به دل صحنه‌های بزرگ کشاند.
زارعی نجیب و پاک‌دست زیست. هرگز زبانش به تخریب، کینه و حسادت نچرخید. او مدیری بود که کرامت انسان‌ها را بالاتر از هر صندلی و جایگاهی می‌دانست و در اوج مسئولیت، رفیق و پناه اهل تئاتر باقی ماند.
کوروش زارعی مرد خانه و شیفته کانون گرم خانواده بود. این تعادل میان حضور پرشور در اجتماع و وفاداری عاشقانه به حریم خانواده، از او مردی کامل، باوقار و اصیل ساخته بود.
امروز صحنه تئاتر ایران، خادمی صادق، استادی نجیب و فرزندی وفادار را از دست داده است؛ اما یاد آن صدای گرم، نگاه پرامید و رد پای گام‌های خستگی‌ناپذیرش در تاریخ هنرهای نمایشی این خاک تا همیشه سبز خواهد ماند.
فقدان هنرمندی چنین شریف، اصیل و ریشه‌دار، داغی سنگین بر دل جامعه هنری کشور به‌ویژه کسانی است که سال‌ها در کنارش زیسته‌اند و صداقتش را لمس کرده‌اند. از خداوند منان برای روح پاک آن مرحوم آرامش ابدی و برای خانواده محترم و داغدیده‌اش صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت دارم.
مهم‌ترین مسئولیت‌ها و فعالیت‌های مدیریتی و هنری کوروش زارعی عبارت بودند از: مسئول واحد کارشناسی دفتر مرکزی نمایش «بچه‌های مسجد»/ مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری از سال ۱۳۹۵ به مدت نزدیک به یک دهه/ دبیر چهل‌ویکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در سال ۱۴۰۱/ عضو انجمن بازیگران و کارگردانان خانه تئاتر/ مشارکت در برگزاری جشنواره تئاتر بچه‌های مسجد، جشنواره نقالان علوی و جشنواره نمایشنامه‌نویسی گلدسته‌ها/ حضور بین‌المللی با نمایش «آینه» در فستیوال جاده ابریشم آلمان در سال ۲۰۰۰ میلادی.)
۲۴۲۲۴۲
